ક્લબમાં બાવન પાનાંની રમત જોરદાર જામી છે ત્યાં ટેબલ પર પડેલા એક મોબાઈલની રીંગ વાગે છે. રમતમાં મશગુલ એવો એક અઠંગ ખેલાડી ફોન લેવા માટે સ્પિકર ફોન ચાલુ કરીને હાથમાં પત્તાં રમાડતાં વાત શરુ કરે છે…
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
ખેલાડી – “એલાવ…”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
સામે છેડે – “વ્હાલા, તું ક્લબમાં છો?”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
ખેલાડી – “હા”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
સામે છેડે – “હું અહીં મૉલમાં ખરીદી કરવા આવી છું અને મને જરી ભરતથી ભરેલી સાડી ગમી ગઈ છે, રૂ. ૫,૦૦૦ કહે છે લઈ લઉં?”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
ખેલાડી – “લઈ લે ને, વહાલી, એમાં પુછવાનું હોય કાંઈ?”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
સામે છેડે – “ઝવેરીનો ફોન આવ્યો તો, તેની પાસે નવી ડિઝાઈનના ડાયમંડસેટ આવ્યા છે, પસંદ પડે તો એકાદ લઈ લઉં?”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
ખેલાડી -”શું રેંજમાં છે?”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
સામે છેડે – “લાખ સવા લાખ સુધી થઈ જશે…”
DO NOT COPY you can share by giving link to this blog http://funngyan.com
ખેલાડી – “તારી ખુશી માટે સવા લાખ મંજુર છે.” Continue reading 'પ્રેમાળ પતિ – બત્રીસ કોઠે દીવા'»
સરદારજી: ડોકટર સાહેબ, સપનામાં રોજ રાત્રે ઉંદરડા ક્રિકેટ રમે છે.
ડોકટર: આ ગોળી લેજો અને સારું થઇ જશે.
સરદારજી: કાલથી લઉં તો ચાલે?
ડોકટર: કેમ કાલે? આજે કેમ નહીં?
સરદારજી: આજે ફાઇનલ છે!
મધદરીએ એક જહાજ ડુબવાની તૈયારીમાં હતું.
એક અંગ્રેજ સાન્તાને પૂછે છે, “અહીંથી જમીન કેટલે દૂર છે?”
સાન્તા: “બે કિલોમિટર.”
અંગ્રેજ દરિયામાં કુદકો મારી પૂછે છે: “હવે, કઇ તરફ?”
સાન્તા: “નીચે તરફ!”
મોડી રાત્રે એક ચીનો અમેરિકાના એક બારમાં જાય છે. ત્યાં એક ટેબલ પર સ્ટીવન સ્પીલબર્ગને બેઠેલો જુએ છે. ચીનો દોડીને સ્પીલબર્ગને મળે છે અને ઓટોગ્રાફ માટે વિનંતી કરે છે.
સ્પીલબર્ગ ઓટોગ્રાફ આપવાને બદલે ગુસ્સે થાય છે અને ચીનાને એક થપ્પ્ડ લગાવી કહે છે: ”તમે ચીના લોકો અમારા પર્લ હાર્બર પર બોંમ્બ ફેંક્યા’તા! ગેટ આઉટ.”
ચીનો છોભીલો પડી જાય છે: ”બોંમ્બ ફેંકવા વાળા અમે નહીં, જાપાનીઓ હતા.”
“ચાયનીઝ, જાપાનીઝ, તાયવાનીઝ, તમે બધા સરખા” સ્પીલબર્ગ કહે છે.
જવાબમાં ચીનો સ્પીલબર્ગને એક થપ્પ્ડ લગાવીને કહે છે. “તમારા કારણે ટાયટેનિક જહાજ ડુબ્યું જેમાં મારા દાદા-પરદાદા હતા.”
સ્પીલબર્ગ વિચારમાં પડી જાય છે: ”એ તો આઇસબર્ગને કારણે વહાણ ડુબ્યું હતું, મારા કારણે નહીં.”
આઇસબર્ગ, સ્પીલબર્ગ, કાર્લ્સબર્ગ બધા સરખા!
કામ પરથી થાક્યો પાક્યો પતિ ઘરે આવે છે.
પત્ની: ”જુઓને આ ઈસ્ત્રી ચાલતી નથી.”
પતિ: ”હું કાંઇ ઇલેક્ટ્રીશિયન નથી, ઇલેક્ટ્રીશિયનને બોલાવી લે.”
બીજે દિવશે પણ પતિના આવવા સાથે પત્ની કહે છે: ”જુઓને આ કબાટના દરવાજા ખૂલતા નથી.”
પતિ: ”હું કાંઇ સુતાર નથી, કોઇ સુતારને પકડીને કરાવી લે.”
ત્રીજે દિવશે પતિ ઘરે આવે છે ત્યારે પત્ની ખુશ થતાં: ”મારા બધા કામ થઈ ગયા! બાજુવાળો યુવાન પડોશી આવીને કબાટના બારણા અને ઈસ્ત્રી સરખી કરી ગયો.” Continue reading 'બત્રીસ કોઠે દીવા: પતિ-પત્ની'»
સાન્તા, પ્રેમનો પ્રસ્તાવ મૂકતાં: “ડાર્લિંગ, શું તું મારી સાથે લગ્ન કરીશ?”
છોકરી: “પહેલા તારી ભાષા સુધાર”
સાન્તા: “બહેનજી, શું આપ મારી સાથે લગ્ન કરશો?”
***
જજ: “ફાંસીના માંચડે ચડતાં પહેલાં તારી કંઇ અંતિમ ઈચ્છા?”
સાન્તા: “મારા પગ ઉપર અને માથું નીચે કરીને ફાંસી આપવામાં આવે!”
***
બન્તા: “મેં તારો મોબાઈલ ઘણી વખત ટ્રાય કર્યો, હંમેશા સ્વિચ ઑફ બતાવે છે!”
સાન્તા: “અરે!, એ તો મારી કોલર ટ્યુન છે!”
*** Continue reading 'બત્રીસ કોઠે દીવા: ચૂંટેલા ટુચકા'»
એક વખત એક સર્કસમાં આગ લાગી અને બધું જ બળીને ખાખ થઈ ગયું, ફક્ત એક હાથી અને તેનો મહાવત બચ્યા.
મહાવત પોતાના ગુજરાન અને હાથીના ભરણપોષણ માટે હવે શું કરવું તેની ચિંતામાં પડ્યો. કાયદાના કડક નિયમોને કારણે અને ફક્ત એક જ હાથી બચ્યો હોવાને કારણે ફરી સર્કસ ચાલુ કરવું અશક્ય લાગતાં મહાવતે એક નવો તુક્કો અજમાવ્યો. તે ગામે ગામ અને શહેર શહેર ફરીને લોકોને પડકાર કરતો કે હાથીને બેપગે ઊભો કરો અને ૧૦૦ રૂપિયા ઈનામમાં મેળવો. તે માટે તેણે ૧૦ રૂપિયા ટિકિટ રાખી.
દિવસ દરમ્યાન ઘણા લોકો આ પડકાર જીલી લેતા અને હાથીને બેપગે ઊભો રહેવા માટે અલગ અલગ રીત અજમાવતા. કોઈ બોલીને હાથીને બેપગે ઊભું રહેવા કહેતું તો કોઈ બુચકારીને, કોઈ એક્ટીંગ કરીને તો કોઈ ઠપકારીને. હાથીને કંઇ અસર નહોતી થતી અથવા એમ કહી શકાય કે કંઇ ન કરવા માટે મહાવતે તેને તૈયાર કર્યો હતો! લોકોને આમ કરતાં સારું એવું મનોરંજન મળતું અને મહાવતને સારી એવી કમાણી થતી અને પોતાનું અને હાથીનું પેટ ભરી શકતો. ગામમાં લોકોનો રસ ઓછો થતાં તે બીજા ગામે જતો અને એવી રીતે તેનું ગુજરાન ચાલતું. Continue reading 'હાથી, મહાવત અને સરદારજી'»